Tartar (grecki czasownik tartaròo)
Występuje w tylko to słowo w 2P 2:4. Podobną myśl zawiera Judy 6 (nie występuje w nim słowo Tartar).
W 1 P 3:19-20 Piotr wyjaśnił kiedy do tego doszło. Nawiązał tym samym do Rdz 6:1-4.
2 Piotra 2: 4 BT (podobnie BW)
Jeżeli bowiem Bóg aniołom, którzy zgrzeszyli, nie odpuścił, ale wydał ich do ciemnych lochów Tartaru, aby byli zachowani na sąd;
Nieposłuszne duchy znajdują się więc w: "ciemnych lochach" ("powrozy mroku" GP, "łańcuchy ciemności" BG).
Z kolei Paweł pisze w Ef 6:10, że te niegodziwe duchy przebywają w niebiosach (GP).
A więc tartar nie jest miejscem ale stanem.
Tartar nie jest też:
- stanem niebytu (jak Szeol i Hades) - Jezus głosił im po swoim zmartwychwstaniu, a nie gdy był w Hadesie ( 1 P 3:18-20)
- Otchłanią opisaną w Obj 20:1-3 - Nieposłuszni "za dni Noego" zostali tam wtrąceni. A 2000 lat pózniej proszą Jezusa by nie kazał im zejść do otchłani (Łk 8-26-31)