Paschę obchodzono wieczorem po upływie 13 Nisan. Zwierze należało zabić między "dwoma wieczorami" (Wyj 12:6)*. Samo spożycie musiało wiec następować nocą** - 14 Nisan.
Jn 18:28
Wczesnym rankiem po wieczerzy Paschalnej Żydzi przyprowadzili Jezusa do Piłata. Sami do pałacu/pretorium "nie weszli by sie nie skalać" (Jn 18:28, por Dz 10:28) i by "móc spożyć Paschę".
O jaką paschę chodziło?
- 1. Żydzi ówcześnie nazywali też paschą cały okres obejmujący dzień Paschy i przypadające 15 Nisan Święto Przaśników***
- 2. Jezus umarł w dniu przed wielkim szabatem (Jn 19:31)
Jn 19:14
Przygotowanie do Paschy - jako 14 i 15 Nisan (uważane przez Żydów za jedno święto). Słowo paraskeué , tłum przygotowanie, występuje w 31 i 42 wersecie. Przygotowanie to dotyczyło 15 Nisan, którego wypadał w tym przypadku "wielki szabat"****.
*
- 1. Patrz przypis w BT
- 2. Wyj 12:17-18, Kpł 23:5-7, Pwt 16-6-7 + Biblischer Commentar über das Alte Testament: Genesis und Exodus - wskazują, ze chodzi o porę między zachodem słońca a zapadnięciem ciemności. Mogłyby to być godziny od 3 do 6.
- 3. Izraelici liczyli dzień od zachodu słońca do następnego zachodu.
**
- 1. czas potrzebny na przygotowanie (pieczenie, etc);
- 2. "po zapadnięciu wieczora" (Mk 14;17, Mt 26:20);
- 3. "była noc" (Jn 13:30)
***
Podczas Paschy składano dobrowolny pokojowy dar ofiarny, a kolejny, obowiązkowy, następnego dnia, 15 Nisan, pierwszego dnia Święta Przaśników. Żydzi obawiali się, że nie będą mogli spożywać tej drugiej ofiary, jeśli skalają się w sali, w której Piłat rozstrzygał sprawy sądownicze (A. Edersheim, The Temple )
****
Dzień 14 Nisan zawsze był szabatem. W 33 r n.e przypadał dodatkowo cotygodniowy "dzień odpoczynku" - nazywano go "wielkim", czyli podwójnym szabatem.